Toen in februari 2022 de oorlog Oekraïne overspoelde, begon Iryna Kapitonova elke dag te schrijven — over angst en geloof, verwoesting en kleine wonderen. Haar woorden werden een stille
vorm van verzet: getuigenissen van een vrouw die bleef geloven dat het leven sterker is dan de dood.

In Waar tulpen groeien uit as volgen we haar dagboeknotities, verweven met de symboliek van de tulp: geplant in het donker, groeiend onder de grond, en toch telkens opnieuw bloeiend. In haar berichten doorweven met psalmen en gebeden, klinkt de overtuiging dat God aanwezig is, zelfs in het donkerste uur.

Dit boek is geen politiek verslag, maar een indringend menselijk document. Kapitonova schrijft met eerlijkheid en geloof over moed te midden van angst, over het vieren van het leven terwijl de sirenes loeien, en over de overtuiging dat schoonheid uit as kan groeien.