2 beoordelingen voor De eilandvaarder

1. 

   Gewaardeerd 5 uit 5

   Henrike – 20 februari 2026

   Een razendknap geschreven boek voor jongens en meiden die van avontuur houden. Een uniek verhaal over een jongen die alleen moet zien te overleven op een eiland. Spannend van begin tot eind. Een verhaal dat tot de verbeelding spreekt, met heel subtiel iets van Gods vaderliefde erin verweven zonder dat het er dik bovenop ligt. Ik hoop dat er meer boeken gaan volgen van deze nog relatief onbekende maar veelbelovende auteur.

2. 

   Gewaardeerd 4 uit 5

   Maartje.1234leest – 21 februari 2026

   “Het gevaar zat recht boven hem. Hij moest hier weg, voordat hij aangevallen werd”.

   Stian kan niet anders dan vluchten, hij heeft een verschrikkelijke fout gemaakt doordat hij zijn zelfbeheersing verloor. In zijn bootje ‘Blixem’ vaart hij de rivier op, zonder duidelijk plan, terug naar huis is geen optie. Al varende besluit hij dat hij zijn vader wil zoeken die hij nooit gekend heeft. Maar dan wordt hij overvallen door een hevige storm. Hij overleeft dit ternauwernood en komt terecht op een onbewoond eiland. Zijn telefoon heeft geen bereik en in zijn rugzak zitten slechts enkele spullen. Stian moet zichzelf zien te redden, maar dan hoort hij een afschuwelijk geluid en heeft hij het idee bekeken te worden…Hoe onbewoond is dit eiland eigenlijk en zal hij ooit zijn vader vinden?

   Het zal je maar gebeuren…Wat misschien idyllisch klinkt is in werkelijkheid een strijd om te overleven. Stian is behoorlijk vindingrijk maar het zit hem regelmatig flink tegen Dit is heel realistisch beschreven.
   Hoe dapper Stian ook is, er is ook angst en het gebeurt een paar keer dat hij dan een stem hoort

   “Houd vol mijn zoon!’ Weer diezelfde stem, was hij gek aan het worden?”

   Zouden het zijn gedachten zijn? De stem van zijn vader in zijn hoofd?
   Het boek start met Stian’s vlucht waardoor je als lezer meteen in het verhaal zit en je nieuwsgierig gewekt wordt. Wat is er zo verschrikkelijk misgegaan waardoor hij niet terug naar huis kan. Gaandeweg het verhaal, wordt dit steeds meer duidelijk. Er zit een mooie spanningsopbouw in het boek, de storm, het eiland en dan ook nog de enge geluiden en het gevoel dat iemand Stian ziet! Ik las soms met ingehouden adem!
   Het verhaal over de vader van Stian vind ik knap gedaan. Het verlangen naar een vader van wie hij zich in zijn hoofd een beeld gevormd heeft. De auteur heeft dit verlangen gebruikt om iets van het christelijk geloof in het boek te verweven, zonder dat het er dik bovenop ligt. Dit maakt het toegankelijk voor een groot publiek.

   De Eilandvaarder is het debuut van Merel Wiggert- ten Klooster. Naast de mooie cover is er gebruik gemaakt van een duidelijk lettertype. Met 125 pagina’s is het ook voor jongeren die wat moeite hebben met lezen goed te overzien.

   Een spannend, vlot geschreven jeugdboek over familie, overleven en een zoektocht naar een Vader.

   Ik wil Merel Wiggert-ten Klooster en uitgeverij Scholten hartelijk bedanken voor dit recensie exemplaar.

   Quote
   Waarom had het echte leven geen delete knop